De crisisorganisatie op rijksniveau past zich daarop aan met een intensief samenwerkingstraject met de departementale crisiscentra. Het is tenslotte van belang dat de overheid als één organisatie opereert tijdens crises. Een organisatie die betrouwbaar en continu paraat is. Die een crises adequaat, snel en zorgvuldig aanpakt of voorkomt zodat maatschappelijke schade tot een minimum beperkt blijft.

Het NCC staat bij een (dreigende) crisis, een groot incident of evenement (d.w.z. een ‘warme situatie’) klaar. Dat stelt eisen en randvoorwaarden aan de capaciteit, goed geoutilleerde faciliteiten en de permanente alertheid en competenties van medewerkers. Dit betekent samenwerken, snel schakelen en rijksbreed analyseren van risico´s met grote maatschappelijke impact. Het NCC is echter ook actief in ‘koude’ en ‘lauwe’ situaties. Recente voorbeelden daarvan zijn de film Fitna, de Mexicaanse griep, de strooizouttekorten en de vulkanische aswolk die het vliegverkeer stillegde.

In andere woorden, het Nationaal CrisisCentrum:

is de spin in het web bij crisisbesluitvorming die voor en door departementen werkt en die zorgt voor snelle informatie-uitwisseling;

levert informatieproducten voor kennisdeling en besluitvorming, zoals het situatierapport, de omgevingsanalyse en het dagrapport;

is een informatieloket dat 24 uur per dag bemenst is;

is het informatieknooppunt voor alle bestuurlijke vragen over crisisbeheersing voor veiligheidsregio’s, gemeenten, provincies en andere veiligheidspartners, waaronder

• de departementale coördinatiecentra van de ministeries
• de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding NCTb,
• het Landelijk Operationeel CoördinatieCentrum LOCC,
• Govcert,
• Politie,
• KNMI,
• Vitale sectoren,
• Schiphol,
• KNVB en
• VNO-NCW;

zorgt voor professionele crisiscommunicatie op rijksniveau (in opschalingssituaties wordt dit het Nationaal Voorlichtingscentrum NVC);

zorgt voor integrale adviezen met een schets van de huidige en verwachte situatie.

zorgt voor het agenderen van bestuurlijke, operationele en communicatieve dilemma’s in de interdepartementale commissie crisisbeheersing en de ministeriële commissie crisisbeheersing;

fungeert als nationaal ‘point of contact’ voor internationale organisaties, zoals Europese Unie en de NAVO;

maakt risicosignaleringen voor de korte termijn;

ontwikkelt met interdepartementaal werkende crisisbeleidsadviseurs de nationale crisisplannen;

is te allen tijde voorbereid op een eventuele crisis. Dat vraagt geoefend en getraindheid van iedere crisismedewerker op alle niveaus;

organiseert grootschalige interdepartementale en bestuurlijke oefeningen van ‘brandweerman tot minister’, zoals Waterproef, Bonfire, Voyager en de Nationale stafoefening nucleair;

coördineert de veiligheidsaspecten rondom grootschalige evenementen, zoals de Afghanistanconferentie in 2009, het WK Voetbal, de Giro d’Italia en staatsbezoeken;

verricht wetenschappelijk onderzoek naar onder meer beeldvorming van crisiscommunicatie-instrumenten (www.crisis.nl , publieksinformatienummer, calamiteitenzender, risico- en crisisbarometer) en gebruik van sociale media door de overheid;