Op het punt van de informatievoorziening bij rampen en crises valt nog veel te verbeteren [1]. Gegevens worden niet altijd meteen vastgelegd, zijn hierdoor voor anderen niet toegankelijk of raken door ad-hoc mondelinge uitwisseling snel vervormd en incompleet. De traditionele situatierapporten maken hun naam niet waar. Ze hebben vaak het karakter van ‘gestolde’ werkelijkheid en bereiken vaak niet alle personen die ze nodig hebben.